Vaklieden

Elk lid of samenwerkend partner van 132co beheerst één of meerdere vakgebieden. 132co stelt geen grens aan het soort vakgebied. Hoe groter de verscheidenheid, hoe meer ‘toevallige samenlopen van omstandigheden’. Wij stellen u voor aan onze leden…

“Waar een wil is,
is een omweg.”
IMG_2626
“Waar zouden we zijn
zonder de pijn”
HorseShoe
“Het goede, het ware en
het schone”
“Koken is het voortdurend maken
van -al dan niet- fatale keuzes.”
“Daad”
“als het niet persoonlijk is dan bestaat het niet”
“Delen”


Al van jongs af aan was ik nieuwsgierig. In de klas mocht ik nooit bij het raam zitten. En als ik van school naar huis liep dan nam ik steeds een andere route. Over een afstand van 10 minuten deed ik, niet zelden tot schrik van mijn moeder, dan een uur of langer. Maar daardoor leerde ik wel veel van de wijk en de stad kennen, van wie er woonden en werkten en van wat zij allemaal deden en konden.

Jan Does.



HorseShoe Wat doen we fout in de ogen van bijvoorbeeld IS, van de partner, van anderen. Waar schiet de subject-ik tekort en wat is waarheid. Het categorische imperatief. De kip in New York. Weten niet te weten. Het nut van fout. De fuik; de cakewalk trap naar een hogere menselijkheid. De ander, ken uzelf, zie het geheel. Dienstbaarheid.

Wouter Hoogland.



Ik ben van jongs af aan gefascineerd door het goede, het ware en het schone (Plato). Werkzaam als vastgoedrecht-jurist handel ik naar de schoonheid van de wetten, maar werk liever met mensen. Kunstzinnig bezig zijn is voor mij een mogelijkheid om bij mijn emoties te komen. Omdat het stromen van creativiteit voor mij belangrijker is dan het resultaat schildert ik als autodidact met gemak over oud werk heen. Ondanks mijn voortdurende voornemen meer te gaan schilderen blijft het bij een zeer beperkt oeuvre.

Koos Hoogland.



Ik zie mijzelf weer als negen jarig meisje -wat snel haar schoolwerk afmaakte- rupsen te vangen bij de naastgelegen kerk. Mij achteraf realiserende gaf dat een gevoel van onbezorgdheid. Niemand die me miste. Koken brengt een soortgelijk gevoel met zich mee. Fatale keuzes lijken op het kookvlak hanteerbaar. En daarbuiten…wat is goed? Wat zal ik besluiten? Kiezen.

Melanie Laemers.



DAAD-02b-met-tekst Rob Hendriks is ruimtelijk denker. Als architect (DAAD), onderzoeker (ADDA), docent (div. opleidingen), stadsbouwmeester (Enschede) en arbiter (Raad van Arbitrage voor de Bouw) is hij betrokken bij complexe vraagstukken van ruimtelijke aard waarbij gebouwde productie niet perse de uitkomst is. In veel gevallen schuilt het antwoord in het op een vindingrijke manier bij elkaar brengen van de verschillende aspecten en belangen: ruimtelijk denken. Hij werkt vanuit een sterk bewustzijn van de geschiedenis en de context en vindt zijn werkterrein evenzeer in de stad als in de dorpen en het landelijk gebied van Noord en Oost Nederland. In zijn werk speelt de factor tijd een belangrijke rol; de architect participeert in het verhaal van de ander, luistert, herkent, begrijpt, vertaalt en verlaat het theater.


Energiek en gedreven stort ik mij graag op duurzame maatschappelijke vraagstukken in complexe ruimtelijke en sociale omgevingen. Zaken die er toe doen, zaken met impact op meerdere schaalniveaus, zaken die paaltjes verzetten en door schotten heen breken. Met een scherp oog voor bestuurlijke- en organisatie-gevoeligheden stuur ik op het verbinden van partijen op basis van gedeelde waarden en doelen.

Peter Kiers.



Cijfers zijn niet saai. Ze geven inzicht en maken dingen duidelijk. Rekenen zorgt niet alleen voor een uitkomst. Rekenen is ook op elkaar kunnen rekenen. Elkaar kunnen vertrouwen. Hetzelfde geldt voor delen. Naast de cijfermatige betekenis, is delen de basis om elkaar te begrijpen. Juist door met elkaar ideeën, belangen en cijfers te delen kan er samen koers worden bepaald.

Met elkaar en voor elkaar.

Willem Huisman.